Sagrada is een dobbelspel waarin je gekleurde dobbelstenen in een raster plaatst en punten scoort als je erin slaagt je persoonlijke en met andere spelers gedeelde doelen te verwezenlijken. Je doet dit zogenaamd als glas-in-lood -kunstenaar die aan de ramen van de Sagrada Famiglia werkt en de stevige kleurige speelbordjes verwijzen daar ook naar. Die context vergeet je echter totaal zodra je dit erg abstracte puzzelspel begint te spelen. Dan ben je alleen maar bezig om getallen en kleuren te combineren om punten te scoren. Naarmate je in het spel vordert wordt dat steeds lastiger. Om je te helpen zijn er ‘gereedschapskaarten’ die je eenmalig extra mogelijkheden bieden, maar heel erg veel schiet je daar in de praktijk niet mee op. Bij sommige kaarten is het al een puzzel op zich om te snappen hoe ze van nut zouden kunnen zijn. Stel je bij Sagrada geen gezellig gezelschapsspel voor. Je kunt het (zonder de uitbreiding) met maximaal vier spelers spelen maar dan is iedereen met zijn eigen puzzel aan het worstelen en is er van interactie met je tafelgenoten nauwelijks sprake. Je kunt het dus net zo goed (of eigenlijk veel beter) solo spelen. Dan moet je wel tegen je verlies kunnen want de kans dat je de solovariant ooit zult winnen is bijzonder klein. Ben je een liefhebber van abstracte spellen en ben je inmiddels helemaal uitgekeken op Azul, dan zou je Sagrada eens kunnen proberen.